به گزارش سایت خبری مرودشت نا، حجت‌الاسلام‌والمسلمین محسن زارعی نوشت:

وارد یازدهمین روز از این ماه عزیز شده ایم.

یا صاحب الزمان!
ثلث ماه رمضان بی تو سپر شد آقا…
عمر ما بود که دور از تو هدر شد آقا…
چه شود، این رمضان، وصل شما پا بدهد؟
یازده روز که در هجر تو سر شد

همراهان عزیز.
در دعای دیروز(روز دهم) حدیثی را خدمتتان عرض کردم که خداوند فرموده است: روزه متعلق به من است و خودم بهای آن را می پردازم.

ابومحمد غزالی، شرح زیبایی بر این حدیث دارد:

این که روزه براى خداست و این شرافت را یافته که به خداوند، نسبت داده شود (هر چند همه عبادات، براى اوست، همچنان که کعبه این شرف را یافته که خانه او باشد، در حالى که همه زمین براى اوست) دو معنا دارد:   

نخست این که: روزه، پرهیز و ترک است و عملى پنهان است و در آن، کارى نیست که دیده شود. به خلاف همه عبادت‏ها که در معرض دید مردم انجام مى‏شوند، روزه، عبادتى است که جز خدا آن را نمى‏داند؛ چرا که کارى است باطنى که همان صبر است .   

دوم این که: روزه، سرکوبى دشمن خداست؛ چون ابزار شیطان ملعون، شهوت‏ها هستند و شهوات با خوردن و آشامیدن، نیرو می‏یابند. از این رو، پیامبر صلى‏الله ‏علیه ‏و‏آله فرموده است: إنَّ الشَّیطانَ لَیَجرى مِنِ ابنِ آدَمَ مَجرَى الدَّمِ؛ فَضَیِّقوا مَجارِیَهُ بِالجوعِ؛ شیطان، همچون خون، در وجود آدمى جارى می‏شود، پس گذرگاه‏هاى او را با گرسنگى، تنگ کنید … .  

از آن جا که به خصوصِ روزه، سرکوبى شیطان و بستن و تنگ ساختن گذرگاه‏هاى اوست، شایسته است که ویژه خدا گردد؛ زیرا سرکوبى دشمن خدا، یارى نمودن خداست، و یارى‏رسانىِ خداوند به بنده‏اش، در پىِ یارى کردن بنده به خداست. خداوند فرموده است:  

«إِن تَنصُرُواْ اللهَ یَنصُرْکُمْ وَ یُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ»(محمد/۷) ؛ اگر خدا را یارى کنید، خدا یارى‏تان مى‏کند و گام‏هایتان را استوار مى‏سازد . پس شروع تلاش، از بنده است و پاداش دادن به هدایت، از خدا

و اما دعای روز یازدهم:

 أللَّهُمَّ حَبِّبْ إلَیَّ فیهِ الْإحسانَ وَ کَرِّهْ فیه ‌الْفُسُوقَ وَ العِصیانَ وَ حَرِّمْ عَلَیَّ فیهِ السَخَطَ وَ النّیرانَ بِعَوْنِکَ یا غیاثَ المُستَغیثینَ

خدایا! در این روز، احسان و نیکویی را محبوب من گردان و فسق و معاصی را ناپسندم قرار ده و در این روز، خشم و آتش قهرت را بر من حرام گردان. به یاری خودت، ای فریادرس فریادخواهان!»

دعای امروز،سه بخش و قسمت اصلی دارد:

۱:علاقه مند بودن به نیکوکاری و احسان
۲:پرهیز از گناه
۳:حرام شدن آتش

از موارد فوق یک مورد را خدمتتان توضیح میدهم:

حرام شدن آتش جهنم:

بدیهی است که آتش جهنم، عذاب دردناکی است که خداوند، برای گنه کاران در نظر گرفته است.

در روایات ما، موارد متعددی بیان شده است که باعث حرام شدن آتش جهنم بر انسان میشود، چند مورد را بیان میکنم.

۱_چشمی که از ترس خدا بگرید:

امام صادق علیه السلام میفرماید:

 مَا مِنْ عَیْنٍ اِلَّا وَ هِیَ بَاکِیَهٌ یَوْمَ الْقِیَامَهِ اِلَّا عَیْناً بَکَتْ مِنْ خَوْفِ اللَّهِ وَ مَا اغْرَوْرَقَتْ عَیْنٌ بِمَائِهَا مِنْ خَشْیَهِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اِلَّا حَرَّمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ سَائِرَ جَسَدِهِ عَلَى النَّار»؛

 هیچ چشمى نیست جز این‌که روز قیامت گریان است، مگر چشمى که از ترس خدا گریسته باشد، و هیچ چشمى نیست که از ترس خداى عز و جل به اشک خود پر شود، جز این‌که خداوند همه آن بدن را به آتش دوزخ حرام گرداند.
اصول کافی، ج۲، ص۴۸۲

۲_کسی که هنگام یاد اهل بیت، گریان شود:

 امام صادق علیه السلام:

 مَنْ ذُکِرْنَا عِنْدَهُ فَفَاضَتْ عَیْنَاهُ حَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ عَلَى النَّارِ»؛

 کسى که ما را نزد او یاد کنند، پس از چشمانش اشک بیاید خداوند متعال صورتش را بر آتش حرام مى‌‏‌نماید.
کامل الزیارات، ص۱۰۴

۳_زیارت امام رضا(ع) :

پیامبر خدا(ص) میفرمایند:

سَتُدفَنُ بَضعَهٌ مِنّی بأرضِ خُراسانَ، لا یَزُورُها مُؤمِنٌ إلّا أوجَبَ اللّهُ عزّ و جلّ لَهُ الجَنَّهَ و حَرَّمَ جَسَدَهُ‏ على‏ النّارِ.

 زود باشد که پاره‏اى از تن من در خاک خراسان دفن شود. هیچ مؤمنى آن را زیارت نکند مگر آن که خداوند عزّ و جلّ بهشت را بر او واجب و بدنش را بر آتش دوزخ حرام گرداند.
بحارالانوار، ج۱، ص۳۱

۴_قرائت تسبیحات اربعه در هر روز:

امام معصوم علیه السلام:

 فَمَنْ یَقُولُ کُلَّ یَوْمٍ مِائَهَ مَرَّهٍ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهُ‏ عَلَى‏ النَّار.

هر کسی که در هر روز هزار مرتبه بگوید «سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ»خداوند بدنش را بر آتش حرام گرداند.
جامع الأخبار، ص۵۳

۵_رفتن به نماز جمعه:

امام صادق علیه السلام:

 مَا مِنْ قَدَمٍ سَعَتْ إِلَى الْجُمُعَهِ إِلَّا حَرَّمَ اللَّهُ‏ جَسَدَهُ‏ عَلَى‏ النَّار

هرقدمی که برای رفتن به نمار جمعه تلاش کند خداوند بدنش را بر آتش حرام سازد.
امالی شیخ صدوق، ص۳۶۶

۶_خدمت به مسجد:

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله:

 مَن أدخَلَ لَیلَهً واحِدَهً سِراجا فِی المَسجِدِ، غَفَرَ اللّهُ لَهُ ذُنوبَ سَبعینَ سَنَهً، وکَتَبَ لَهُ عِبادَهَ سَنَهٍ، ولَهُ عِندَاللّهِ تَعالى مَدینَهٌ، فَإِن زادَ عَلى لَیلَهٍ واحِدَهٍ فَلَهُ بِکُلِّ لَیلَهٍ یَزیدُ ثَوابَ نَبِیٍّ، فَإِذا تَمَّ عَشرُ لَیالٍ لا یَصِفُ الواصِفونَ ما لَهُ عِندَ اللّهِ مِنَ الثَّوابِ، فَإِذا تَمَّ الشَّهرُ حَرَّمَ‏ اللّهُ‏ جَسَدَهُ‏ عَلَى النّارِ.

هر کس یک شب چراغى را به درون مسجد ببرد (آن را از تاریکى در آورد)، خداوند از گناهان هفتاد ساله او در می‏گذرد و عبادت یک سال را برایش می‏نویسد براى او در نزد خدا شهرى خواهد بود، و اگر بر آن یک شب بیفزاید، به ازاى هر شبِ افزوده شده، پاداش پیامبرى را خواهد داشت. پس اگر ده شب را کامل کند، توصیف کنندگان، توصیف پاداشى را که او در نزد خدا دارد، نمی‏توانند کرد، و اگر یک ماه بگذرد، خداوند کالبد او را بر آتش، حرام می‏گردانَد.
جامع الأخبار، ص۱۸۰

به عنوان ختم بحث، تمسک میجویم به روایتی بسیار زیبا که شش کار را باعث واجب شدن بهشت و ضمانت آن میداند، و این یعنی حرام شدن آتش جهنم بر انسان.

پیامبر اکرم(ص) فرمودند:
شش امر را از من بپذیرید و به آن عمل کنید، بهشت به شما اعطا میشود:

۱:هنگام سخن گفتن دروغ نگویید
۲:چون وعده دادید تخلف نکنید
۳:اگر به شما اعتماد کردند و امانتی دادند، خیانت نکنید
۴:چشمانتان را از نگاه حرام، پاک نگه دارید
۵:پاکدامن باشید
۶:دست و زبان خود را حفظ کنید
بحار الأنوار، ج۷۲، ص۹۴

پس چه زیباست که در این روز، همه با هم دست به دعا بلند کنیم و از خداوند بخواهیم:

یارب،ز عطای خویش، مسرورم کن
از فسق و فجور و معصیت دورم کن
تا وارَهَم از آتش قهر و غضبت
با هرچه خصال نیک، محشورم کن.

التماس دعا