به گزارش سایت خبری مرودشت نا،  در دنیای دیجیتال امروز کمتر کسی را می‌توان یافت که نام ونشانی از تخت جمشید در ذهنش نقش نبسته باشد.

تخت جمشید میراثی ماندگار و گنجینه‌ای گران‌بهاست که با تمام اجزایش راوی و نقال بخشی از تاریخ و فرهنگ ایران زمین است.

تخت جمشید در تمام ایام سال پذیرای گردشگران داخلی و خارجی است اما در ایام نوروز حضور گردشگران ملموس‌تر و پررنگ‌تر است.

ما نیز به همراه تعدادی از دوستان حرکت خود را از مرودشت آغاز کرده و به سمت تخت جمشید رفتیم. از دوراهی تخت جمشید وجود ترافیک احساس می‌شد.

صدمتر بعد از دوراهی سمت چپ جاده آستان مقدس امامزاده ابراهیم(ع) قرار دارد. این امام‌زاده عظیم‌الشان در طول تاریخ همواره مورد اقبال دوستداران اهل‌بیت(ع)، مسافران و مجاوران بوده است و در ایام نوروز نیز برخی مسافران در این مکان اقامت می‌کنند و از فضای معنوی حاکم در این آستان کسب فیض می‌کنند.

به مسیر ادامه دادیم و هرچه نزدیک‌تر می‌شدیم ترافیک بیشتر خودنمایی می‌کرد. سرانجام به ورودی تخت جمشید رسیدیم و تقریباً مسافت مرودشت تخت جمشید سه برابر دیگر ایام سال وقت ما را به خود اختصاص داد.

ماشین را پارک کردیم و پیاده شدیم. همین‌طور که پیش می‌رفتیم چند مسافر با لهجه شیرین اصفهانی توجه ما را به خود جلب کردند. به سراغشان رفتیم.

ابراهیم از شهرضا که برای دومین بار به تخت جمشید آمده بود، گفت: یک‌بار در سال اول زندگی با همسرم به تخت جمشید آمدم والان نیز با سه فرزندم می‌خواهیم از این مجموعه باستانی بازدید کنیم.

وی ادامه داد: استان فارس گنجینه‌های هنری و تاریخی و گردشگری بسیاری دارد و تخت جمشید و پاسارگاد در بین آثار تاریخی این استان شهرت بیشتری دارند و من می‌خواهم با بازدید از این مکان، شکوه، هنر و اقتدار ایران را به فرزندانم نشان دهم.

کمی آن‌طرف‌تر چند بچه اطراف یک خانم جمع شده بودند و وی را خاله لیلا صدا می‌زدند. با خاله لیلا هم‌صحبت شدیم. از بندرعباس به تخت جمشید آمده بود. تنها یک دختر داشت و با دو خواهرش و فرزندانشان استان فارس را برای سفر نوروزی انتخاب کرده بودند.

خاله لیلا تخت جمشید را یک شاهکار می‌دانست و می‌گفت نسل امروز باید بداند در آن زمان برای ساخت چنین مجموعه‌ای چه تلاش‌هایی صورت گرفته است.

وی گفت: سال‌ها پیش بافکر و زحمت فراوان تخت جمشید در طول چند صدسال بنا شد. بنایی که از هر حیث بی‌نظیر است و نمونه آن را در دنیا نمی‌توان یافت.

این گردشگر بیان داشت: شاید روزی شاهان هخامنشی فکر نمی‌کردند چنین مجموعه‌ای بعد از ۲ هزار و ۵۰۰ سال از آن زمان پایدار باشد اما این اثر همان‌طور که می‌بینیم با وجود دشمنی‌های برخی کشورها باقی ماند و اکنون ما باید با دیدن تخت جمشید عبرت بگیریم.

تقریباً چراغ آسمان در حال خاموش شدن بود و رنگ سرخی آسمان را فراگرفته بود اما برخی تازه به تخت جمشید رسیده بودند غافل از اینکه اندک زمانی برای تماشا فرصت است.